Το τελευταίο σερβίς στον πονεμένο επίλογο, μιας καριέρας που θα μπορούσε να λάμπει ακόμα περισσότερο.

«Είσαι δύσκολο να εξηγήσω πώς ένιωσα στο court». Μια ατάκα με ελάχιστες, κυρίως όμως ανατριχιαστικές λέξεις που απεικονίζουν επακριβώς το συναίσθημα όταν αφήνεις κάτι που αγαπάς. Διότι αυτή είναι η μεγάλη αλήθεια. Δεν ξέρεις ποτέ πώς πρέπει να νιώσεις απέναντι στην απώλεια, μια και δεν έχεις συνειδητοποιήσει ακριβώς τι έχεις χάσει. Βέβαια οι κινήσεις και του Χουάν Μάρτιν Ντελ Πότρο, δεν έλεγαν ψέματα στο τουρνουά του Μπουένος Άιρες.

Ποιος να το περίμενε ότι από τον πρώτο γύρο ο κόσμος του τένις και κυρίως οι Αργεντινοί θα ζούσαν μεγαλύτερες συγκινήσεις και από τον τελικό της διοργάνωσης. Ο λόγος; Ο συμπατριώτης τους. Ο κάτοχος ενός Γκραν Σλαμ και δύο ολυμπιακών μεταλλίων που αποχαιρέτησε την ενεργό δράση.

Λόγια που ξεχειλίζουν συναίσθημα

Μπορεί να έχεις καιρό να ακούσεις το όνομά του καθώς πλέον δεν εμφανιζόταν στις υψηλότερες θέσεις του ταμπλό ή να φωτογραφίζεται μαζί με τρόπαια ως θριαμβευτής ή φιναλίστ, αλλά ο Ντελ Πότρο ποτέ δεν σταμάτησε να προσπαθεί να βρει το αντίδοτο στα εμπόδια που του έβαλε η ζωή.

Στα 33 του χρόνια λοιπόν ο Ντελ Πότρο μετά την ήττα του με 6-1, 6-3 από τον συμπατριώτη και φίλο του Φεντερίκο Ντελμπόνις, άφησε τη βαρύτητα να τραβήξει τα δάκρυά του, κερδίζοντας επάξια μια αποθέωση που με βάση το ταλέντο και τα επιτέυγματά του όλοι θα θέλαμε γίνεται με την κατάκτηση κάποιου τίτλου.

«Ένα από τα καλύτερα ματς της καριέρας μου με τον κόσμο» είπε αποχαιρετώντας οριστικά (;) τα κορτ, έστω και αν άφησε μια πιθανότητα να επιστρέψει σε περίπτωση που υποχωρήσουν οι αφόρητοι πόνοι στο διαλυμμένο του γόνατο.

Ακόμα και αν δεν θυμάσαι πώς είναι ο πραγματικός πρωταθλητής Ντελ Πότρο, το τελευταίο του σερβίς είναι μια στιγμή τόσο δυνατή, σαν το πιο καλογραμμένο τέλος ενός δράματος που γνωρίζεις ότι έχει οδυνηρό φινάλε.  

Ένα τέλος όμως που το τελευταίο χειροκρότημα ισούται με μια ανταμοιβή που δεν μετριέται σε χρυσάφι ή τίτλους.