Τα σενάρια δίνουν και παίρνουν στην ΑΕΚ μετά τον αποκλεισμό από τον ΠΑΟΚ στο Κύπελλο για την επόμενη μέρα. Τα περισσότερα, προς το παρόν τουλάχιστον, είναι εντελώς εκτός πραγματικότητας. Η οποία πραγματικότητα την επόμενη τουλάχιστον μέρα μετά το ματς, συνοψίζεται σε μια λέξη: Σοκ. Σε κατάσταση σοκ είναι τα αποδυτήρια, πρωτόγνωρη ακόμη και για τα δεδομένα της τελευταίας τριετίας που οι… κατραπακιές δέχονται η μία την άλλη.

Σε κατάσταση σοκ είναι η ΑΕΚ και σε διοικητικό επίπεδο. Τουλάχιστον για τα στελέχη μπορούμε να μιλήσουμε. Ο ίδιος ο Δημήτρης Μελισσανίδης, όπως συνήθως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, προτιμά να κρατά κυρίως για τον εαυτό του προς το παρόν, το πως αισθάνεται και πως βλέπει τα πράγματα.

Η πραγματικότητα είναι σκληρή βέβαια. Όπως σκληρός ήταν και ο τρόπος με τον οποίο χάθηκε και ο στόχος του κυπέλλου, πάλι από τον ΠΑΟΚ, όπως κατά κανόνα συμβαίνει από τον Μάιο του 2018 μέχρι σήμερα. Η ανακοίνωση της «Original 21», έκανε μεν σαφή διαχωρισμό της θέσης του Δημήτρη Μελισσανίδη σε σχέση με όλους όσοι στελεχώνουν την ΑΕΚ αυτή τη στιγμή και ειδικά όσους έχουν άμεση σχέση με το αγωνιστικό, όμως όσον αφορά τους τελευταίους, όσοι έχουν εικόνα καταλαβαίνουν πως εκφράζει τη συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου.

Τέτοια εικόνα απόλυτης απαξίωσης για στελέχη με κομβική ευθύνη στα αγωνιστικά της ΑΕΚ, δηλαδή τεχνική καθοδήγηση και σχεδιασμό, δεν έχει υπάρξει εδώ και χρόνια. Ειδικά για όσους έχουν σχέση με το σχεδιασμό, η μεταγραφική περίοδος του Ιανουαρίου, φαίνεται πως τους έχει «σταμπάρει» οριστικά και αμετάκλητα στη συνείδηση των περισσότερων οπαδών της ομάδας. Βεβαίως η ανακοίνωση της «Original» πιάνει κι άλλα θέματα που συζητιούνται ευρέως, όπως τα ιατρικά της ΑΕΚ.

Ωστόσο, άλλη η θέση της διοίκησης, άλλη των οπαδών. Η αλήθεια είναι πως άμεσες αντιδράσεις σε άσχημες στιγμές, όποτε υπήρξαν ήταν στην κυριολεξία άμεσες. Δηλαδή τον Αύγουστο του 2019 μετά την εντός έδρας ήττα από τη Ξάνθη στη πρεμιέρα του πρωταθλήματος, κατέβηκε ο Δημήτρης Μελισσανίδης στα αποδυτήρια, έδιωξε τον Καρντόσο και πήρε τη παραίτηση του Νίκου Λυμπερόπουλου, που ήταν άμεση επίσης.

Και στο τέλος του 2020, μετά το 2-2 με τον Βόλο στη Ριζούπολη, όλα έγιναν πολύ γρήγορα. Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου έγινε το ματς, τη Τρίτη 22 Δεκεμβρίου ανακοινώθηκε η λύση της συνεργασίας με τον Μάσιμο Καρέρα και την επομένη, 23 Δεκεμβρίου, έληξε η συνεργασία και με τον τεχνικό διευθυντή Ίλια Ίβιτς. Το γεγονός πως την επομένη του αποκλεισμού του ΠΑΟΚ (που βέβαια έρχεται ως συνέχεια της αρνητικής εικόνας κι αντίστοιχων αποτελεσμάτων από το τέλος του 2021) δεν έχει υπάρξει κάτι ανάλογο, δείχνει πως λείπει ακόμη η ξεκάθαρη απόφαση.

Σίγουρα ένας σημαντικός παράγοντας είναι το προσεχές ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στο Φάληρο τη Κυριακή. Δεν είναι προφανές το κέρδος που θα είχε η ΑΕΚ από απομακρύνσεις τεχνικού τιμ ή οποιουδήποτε άλλου έχει σχέση με την ομάδα, ελάχιστα 24ωρα πριν από μια νέα δύσκολη δοκιμασία. Από την άλλη, το ντέρμπι έρχεται πολύ γρήγορα και δίνει μια προοπτική. Είτε για να φέρει πιο γρήγορα εξελίξεις, είτε για να δώσει κι άλλο χρόνο.

Όσον αφορά τον Αργύρη Γιαννίκη, δεν υπάρχει περίπτωση να έκανε οτιδήποτε που θα το αντιλαμβανόταν ο ίδιος ως πηγή νέων προβλημάτων για την ομάδα. Νιώθει υποχρέωση στον Δημήτρη Μελισσανίδη για την ευκαιρία που του έδωσε, τη στήριξη που όσο έχει μπορέσει του έχει δώσει και είναι δεδομένο πως εφόσον έχει από το ίδιο το αφεντικό της ΑΕΚ κάποια σαφή εικόνα για το τι θεωρεί εκείνος πως είναι προς το συμφέρον της ομάδας, ανάλογα θα πράξει.

Προς το παρόν προφανώς αντιλαμβάνεται πως η επιθυμία του Δημήτρη Μελισσανίδη είναι να μην ανοίξει ο ίδιος θέμα. Κι ακόμη κι αν θα ήθελε να πάρει πρωτοβουλία, δε θα το κάνει, γι΄αυτό τον λόγο. Ο Γιαννίκης δεν θα μάθει κάποια στιγμή ξαφνικά ότι… έφυγε. Θα το μάθει πρώτος απ’ όλους, αν κι όταν…

Περίπου το ίδιο ισχύει και για τους Γιάννη Παπαδημητρίου και Παναγιώτη Κονέ. Αν και οι παραιτήσεις τους βραχυπρόθεσμα θα δημιουργούσαν μικρότερο «πονοκέφαλο», αφού δεν απαιτείται να έχεις εκτελεστικό και τεχνικό διευθυντή για να κατέβεις στους αγώνες… Πάντως η θέση τους είναι πολύ δύσκολη. Οι απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί δίνουν και παίρνουν, η αποτυχία στο να γίνει κάτι δυνατό στις μεταγραφές αποδείχθηκε μη διαχειρίσιμη τελικά, δίκαια ή άδικα τους έχει σημαδέψει και δεν είναι καλό και για το μέγεθος της ΑΕΚ, να εκφράζεται η πλειοψηφία του κόσμου της με τέτοιους χαρακτηρισμούς για στελέχη σε κομβικό ρόλο, που εκπροσωπούν την ομάδα.

Όλα βέβαια τα παραπάνω είναι υπό την αίρεση του απρόοπτου που πάντα… ταιριάζει στον Δημήτρη Μελισσανίδη. Αυτό είναι περιττό και να το λέμε, όταν μιλάμε για το αφεντικό της «Ένωσης».